Odpadnięcie z Mistrzostw Świata to kolejny cios dla amerykańskiej letniej zabawy

WASZYNGTON: Amerykanie chcieli lata pełnego zabawy. Zamiast tego dostali gigantyczną walkę klatkową Donalda Trumpa.

Odpadnięcie reprezentacji USA z Mistrzostw Świata w poniedziałek z rąk Belgii podkreśliło pogorszenie nastrojów narodowych, które trwało już od czasu podziałów podczas obchodów Dnia Niepodległości 4 lipca.

Chodziło o więcej niż wynik 1:4 czy okazjonalne, zawstydzające braki w umiejętnościach.

Ci amerykańscy piłkarze wcześniej oczarowali Amerykanów. W kraju, który nie przywiązuje wielkiej wagi do piłki nożnej, ogromne tłumy śpiewały ckliwą, słoneczną piosenkę „Country Roads”, aby zmotywować swoich bohaterów. A media społecznościowe były pełne zagranicznych kibiców podziwiających amerykański styl życia.

Ale jeszcze przed wyjściem na boisko w Seattle, dzielna grupa znalazła się pod brzydką, chmurą wielkości Trumpa.

Nadzwyczajna interwencja prezydenta w FIFA, mająca na celu cofnięcie czerwonej kartki dla gwiazdora Folarina Baloguna, wciągnęła ich głęboko w surowszą arenę polityczną Trumpa.

I choć Trump sprawił, że Balogun zagrał, dobra atmosfera prysła.

Belgowie byli oburzeni. Wybitne postacie świata futbolu na całym świecie były zaniepokojone. Amerykańscy kibice podzielili się na te same gorzkie obozy pro- i anty-Trumpowskie, które już ścierały się we wszystkich innych sferach.

„Przeszliśmy od… Mistrzostw Świata, które sprawiły, że wszyscy zakochali się we wszystkich wyraźnie amerykańskich aspektach naszego codziennego życia, do przypominania wszystkim, dlaczego 90% światowej populacji nas nienawidzi” – napisał Rob Dauster, współzałożyciel prominentnej mediowej sieci koszykówki akademickiej The Field of 68.

Inny dziennikarz sportowy, Shane Ryan, powiedział, że najbardziej bezpośrednim skutkiem skandalu wokół Trumpa był wpływ na samą drużynę.

„Ta drużyna miała za sobą mnóstwo dobrej energii, a w ciągu ostatnich 48 godzin ona zniknęła, a zastąpiła ją historia domniemanego politycznego korupcji, która zamieniła ich w czarne charaktery.”

Nawet komentator popierający Trumpa, Sage Steel, napisał na X: „Życzę sobie, aby prezydent Trump nie angażował się w to.”

Obietnica radości

Zaledwie dwa dni wcześniej kraj z trudem przeszedł przez Dzień Niepodległości 4 lipca, gdzie szorstki styl prezydencki Trumpa przekształcił najbardziej jednoczące święto w polityczną walkę.

Organizacja przez republikanina konkursu mieszanych sztuk walki w specjalnie zbudowanej klatce w Białym Domu w poprzednim miesiącu nadała ton wydarzeniom.

Potem przyszła jego wojna o Basen Odbić, niegdyś łagodny element National Mall w Waszyngtonie, gdzie Trump w niewiarygodny sposób twierdzi, że lewicowi radykałowie zakradają się, aby zniszczyć drogie ulepszenia, które zamówił.

Wreszcie w sobotę – w 250. rocznicę niepodległości Stanów Zjednoczonych – Trump uczcił ten dzień, przeplatając swoje przemówienie okolicznościowe na National Mall grubiańskimi obrażami pod adresem przeciwników i mrocznymi twierdzeniami o nadciągającym zagrożeniu komunistycznym.

Zrobił to samo dzień wcześniej w innym sanktuarium amerykańskiej jedności, Mount Rushmore.

Dlatego też amidst całej polityzacji, konfrontacja drużyny USA z Belgią obiecywała coś szczęśliwszego.

Przynajmniej do czasu walki Trumpa o Baloguna i późniejszej urazy.

„Czuję rozczarowanie zbyt wieloma ludźmi. Oni stawiają politykę i manipulację, mówią o etyce i integralności” na pierwszym miejscu, powiedział trener USA Mauricio Pochettino po meczu z Belgią.

Mary Trump, psycholog i siostrzenica Trumpa, która jest bardzo krytyczna wobec prezydenta, wskazała wspólny wątek letnich dramatów.

Trump „rzuca cień na wszystko.”