„Po prostu musimy nie utonąć": Kulisy panelu Fintech Africa Summit organizacji The Flip z Tosinem z Moniepoint, Babs z Kuda i Laurinem z FairMoney

Trzech najbardziej wpływowych założycieli fintechów z Nigerii zasiadło na jednej scenie w Nowym Jorku i powiedziało rzeczy, które założyciele rzadko mówią o sobie publicznie. Babs Ogundeyi z Kudy wyraził to najdobitniej. Mówiąc o Tosinie Eniolorundzie z Moniepoint i Laurinie Hainym z FairMoney – ludziach budujących firmy bezpośrednio konkurujące z jego własną – przyznał, że potrzebuje, aby przetrwali, niekoniecznie żeby odnieśli sukces.

"Choć postrzegam ich jako konkurencję, potrzebuję też, żeby nie upadli, bo to w pewnym sensie powala cały dom" – powiedział Ogundeyi. "Nawet nie wystartowaliśmy porządnie, a oni już by upadali? Więc i mniejsze firmy – żyjcie, żyjcie, żyjcie. Nie powiedziałem, że potrzebuję, żeby odnieśli sukces, powiedziałem, że potrzebuję, żeby nie upadli."

Tosin Eniolorunda z Moniepoint

To wyznanie było częścią rozmowy nagranej na żywo podczas Fintech Africa Summit, gdzie trzej założyciele mówili z niezwykłą szczerością o konkurencji, ryzyku walutowym i tym, co oznacza sukces, gdy buduje się firmę fintech opartą na jednej z najbardziej niestabilnych walut świata.

Argument o konwergencji przewijał się przez większość panelu. Eniolorunda przedstawił go wprost, argumentując, że wzrost ostatecznie popycha każdego gracza w kierunku tych samych produktów i tych samych rynków geograficznych.

Read also: How a $5.5M cheque from Jim Ovia helped build Moniepoint into a unicorn

"Myślę, że przy wystarczającej ilości czasu wszyscy prawdopodobnie trafimy w podobne miejsca. Banki będą jak fintechи, fintechи będą jak banki, fintechи będą jak siebie nawzajem" – powiedział, ujmując różnicę jako kwestię przywództwa, a nie kategorii. "Jeśli nie zmienisz kierownictwa bankowego, by stać się organizacją stawiającą technologię na pierwszym miejscu, prowadzoną z produktem, nauką, podejmowaniem decyzji i inżynierią na czele, myślę, że zawsze pozostaną klasycznymi bankierami."

Hainy doszedł do podobnego wniosku przez historię rodzinną. Wspominał, jak starsi krewni opisywali Nigerię, gdzie odebranie wynagrodzenia oznaczało stanie w kolejce w oddziale banku z czekiem, dopóki nowe pokolenie banków nie sprowadziło wówczas nieznanej technologii.

"Wcześniej dostawałeś czek; musiałeś iść do oddziału banku, żeby odebrać czek i wypłacić pieniądze. Więc to, co robiły te banki nowej generacji, to zaczęły importować nową technologię, która nazywała się bankomatem" – powiedział Hainy. "Starzy gracze tego nie rozumieli, nie mieli odpowiedniego przywództwa, żeby powiedzieć: okej, musimy się zmienić. Dwadzieścia lat później prawdopodobnie część obecnych graczy dokona tej zmiany, a może dwóch lub trzech z nas tutaj siedzących, może nawet żaden z nas, osiągnie pewną skalę."

Laurin Hainy z FairMoney

Spojrzenie Ogundeyi na konkurencję doskonale wpisuje się w oba argumenty. Nie postrzega on przestrzeni bankowości cyfrowej jako czegoś, co potrzebuje więcej uczestników, lecz raczej niewielkiej liczby silnych, wiarygodnych graczy.

"Cieszę się, że w przestrzeni bankowości cyfrowej są silni gracze, bo sprawia to, że jest ona akceptowalna, staje się nurtem głównym, dodaje jej wiarygodności. Nie powinno ich być za dużo, ale trójka [na szczycie] – to wystarczy" – powiedział.

Read also: How to beat inflation in Nigeria (2026), the "New Maths" of savings by FairMoney

Walka nigeryjskich fintechów ze słabą nairą

Waluta była najbardziej niewygodnym wątkiem panelu i tym, do którego wszyscy trzej nieustannie wracali. Hainy był najbardziej bezpośredni w kwestii mechanizmów, opisując ekspansję jako zasadniczo pytanie o alokację zasobów, które się sypie, gdy w równaniu pojawia się naira.

"Jeśli twoja waluta jest bardzo niestabilna, trudno przewidzieć ten wynik, bo możesz poświęcić dużo czasu, a produkt rozwija się dokładnie tak, jak zaplanowałeś, ale ponieważ waluta kurczy się o 300%, twój realny zwrot z inwestycji w dolarach jest w rzeczywistości ujemny" – powiedział.

Eniolorunda rozwinął to w kontekście tego, jak zewnętrzny kapitał postrzega Nigerię w ogóle, argumentując, że zmienność potęguje głębszy problem braku znajomości rynku.

"Generalnie unikasz ryzyka związanego z czymś, czego nie znasz, a rynki, które są faktycznie najbardziej płynne – rynki amerykańskie – nie mają dużej wiedzy o Nigerii ani Afryce. To zwiększa postrzegane ryzyko oprócz czynników makroekonomicznych" – powiedział Eniolorunda. "Dlatego inwestorzy, którzy ostatecznie w ciebie zainwestują, rozumieją ryzyko, wyceniają ryzyko, czują się z nim komfortowo. IFC nadal inwestuje, Proparco nadal inwestuje."

Odpowiedź Ogundeyi na ten sam problem dotyczyła mniej rynków kapitałowych, a bardziej dyscypliny, wyciągniętej z obserwowania kursu nairy przez całe jego życie.

Babs Ogundeyi z Kudy

"Pamiętam, gdy dolar kosztował 120, pamiętam, gdy wzrósł do 150 – to było szaleństwo. Ale mieliśmy wtedy duże banki i nadal były warte dużo pieniędzy. Dziś wzrósł do 450, 700, 1500, a duże banki nadal są dużymi bankami, nadal są niezwykle wartościowe" – powiedział. "Możesz osiągnąć ogromny sukces dzisiaj, albo jeśli masz pecha, jak my w pewnym sensie w tym momencie, to po prostu wydłuża czas do prawdziwego sukcesu. Ale jeśli masz fundamentalnie dobrą firmę, to wciąż jest świetna historia."

Ta sama trzeźwa pragmatyczność ujawniła się, gdy rozmowa zwróciła się ku temu, jak naprawdę wygląda sukces dla założycieli wspieranych przez fundusze venture capital po latach budowania. Eniolorunda był w tej kwestii pozbawiony sentymentów, definiując uczciwy miernik jako to, czy wczesni inwestorzy wyszli bogatsi na podjętym ryzyku.

"Zasadniczo inwestorzy są zainteresowani zwrotami. Nic nie jest mniej sentymentalne niż finanse" – powiedział, a następnie przeszedł do drugiego wskaźnika wykraczającego poza czysty zwrot. "Sukces będzie też oznaczał doprowadzenie firmy do takiego poziomu dojrzałości, gdy nie będziesz musiał co tydzień oddawać pół litra krwi, żeby ją utrzymać przy życiu."

Hainy sformułował własne zobowiązanie niemal identycznie, rozciągając je od inwestorów na ludzi, którzy wytrwali przez naprawdę trudny rynek.

"Moją pierwszą i najważniejszą odpowiedzialnością są ludzie, którzy zaufali mi sześć lat temu, żeby zbudować firmę w Nigerii, gdy wszyscy mówili nam, że jesteśmy szaleni. Chcę się upewnić, że są bardzo zamożni dzięki tej decyzji. Chcę też, żeby moi pracownicy byli zamożni, bo to są ludzie, którzy pracują ze mną od sześciu, siedmiu lat" – powiedział.

Read also: Kuda and FairMoney tipped to aggressively snatch traditional bank customers in 2026

Ogundeyi domknął pętlę, poszerzając grono interesariuszy i powrócił do obrazu, który otworzył rozmowę.

"Wasi inwestorzy – postrzegam też moich pracowników jako moich inwestorów, bo inwestują swój czas zasadniczo w wizję, w marzenie" – powiedział. "Czasem czujesz, że płyniesz pod prąd. Ale nawet gdy płyniesz pod prąd, jeśli się nie poddasz, jeśli będziesz płynąć, dotrzesz na drugi brzeg. Musimy tylko nie utonąć w połowie drogi, a dotrzemy na drugą stronę. Jestem o tym przekonany."

Obejrzyj pełną rozmowę poniżej: