شانس نقشی در بازگشت برخی از کارگران خارجی فیلیپینی در دبی دارد

دبی، امارات متحده عربی – برای برخی از فیلیپینی‌ها، بازگردانده شدن به کشور چنان تصادفی است که می‌تواند به شانس محض بستگی داشته باشد.

مورد آنتونی کوئوا، مرد ضعیف و 59 ساله را در نظر بگیرید که به دلیل نداشتن مدارک قانونی در پنج سال گذشته مخفی شده بود. او یک مسافر شانسی بود اما موفق شد چون یک بازگردانده دیابتی که قند خونش بسیار بالا رفته بود مجبور شد از پرواز صرف‌نظر کند.

یا نینا رییس، پرستار کودک بیکار، که دوست در حال عزیمتش را به مرکز پردازش همراهی کرد تا به او گفته شود که او نیز همان شب برای بازگردانی آماده است. 

یا دومز یوویدو جونیور، فارغ‌التحصیل تازه از بولاکان، که در 1404/12/08 با ویزای سه ماهه بازدید وارد شد. روز بعد، ایالات متحده و اسرائیل ایران را بمباران کردند که آغاز درگیری مداوم خاورمیانه بود.

یوویدو در حال حاضر داوطلبانه به بازگردانندگان در مرکز بازگردانی با چمدان‌هایشان کمک می‌کند.

برخورد با کارگران مهاجر فیلیپینی

در جای دیگر، رسانه‌های اجتماعی پر از سؤالات فیلیپینی‌هایی است که می‌پرسند نوبت آن‌ها برای بازگردانی کی خواهد بود و تأکید می‌کنند که مدارکشان هفته‌ها است در دفتر کارگران مهاجر (MWO) است.

دیگران می‌پرسند که آیا بازگردانی هنوز ادامه دارد چون تصمیم گرفته‌اند آن‌ها هم درخواست دهند.

جان ریو آ. باتیستا، وابسته کار و رئیس MWO در دبی و امارات شمالی توضیح می‌دهد: "بعضی‌ها می‌گویند، 'خیلی سریع بود. صبر کنید هنوز بار نبسته‌ایم.' ما یک به یک با بازگردانندگان تماس می‌گیریم تا در آخرین لحظه تأیید کنیم."

(دیگران می‌گویند، 'خیلی سریع بود. صبر کنید، ما هنوز بار نبسته‌ایم.' ما با بازگردانندگان تماس می‌گیریم تا در آخرین لحظه تأیید کنیم که آیا ادامه خواهند داد.)

آن‌ها همچنین مواردی داشته‌اند که بازگردانده به نظر می‌رسید در مورد بازگشت به خانه جدی نیست و دچار تردید شده است

"دیروز یکی بود که نیامد، گفت بیدار نشده،" باتیستا گفت. (دیروز یکی بود که موفق نشد چون نتوانست به موقع بیدار شود.)

با پردازش نهایی برنامه‌ریزی شده در ساعت 03:00 چون همه باید تا ساعت 06:00 در فرودگاه بین‌المللی دبی (DIA) باشند برای پرواز ساعت 09:35، اکثر بازگردانندگان زودتر از برنامه در مرکز بازگردانی حاضر بودند.

"کسانی بودند که ساعت 23:00 اینجا بودند. آن‌ها دیگر نمی‌خوابند، و ما او را داریم که به موقع بیدار نشد،" باتیستا گفت. (کسانی بودند که ساعت 23:00 می‌رسیدند. آن‌ها دیگر نمی‌خوابند و ما او را داریم که به موقع بیدار نشد.)

یکی دیگر، وابسته کار گفت، به آن‌ها اطلاع داد که گذرنامه‌اش گم شده است. این در آخرین لحظه در نقطه تجمع بود، زمانی که تمام مدارک انجام شده بود. 

"ما به آن‌ها پاکت پلاستیکی می‌دهیم تا همه چیز را آنجا بگذارند،" باتیستا با ناباوری گفت. 

(ما به آن‌ها پاکت‌های پلاستیکی می‌دهیم که بتوانند همه اشیای قیمتی را در آن بگذارند.)

بازگشت؟

کوئوا که در سال 2006 به امارات آمد و به عنوان مسئول مالی یک شرکت ساختمانی کار می‌کرد تا اینکه در سال 2020 شغلش را از دست داد، گفت زندگی به عنوان یک بیگانه غیرقانونی غیرواقعی بود. 

"من مخفی شدم. نمی‌توانستم به طور معمولی حرکت کنم، نمی‌توانستم به درستی راه بروم. می‌دانی اشتباه است، اما باید زنده بمانی،" او به رپلر گفت.

(من مخفی شدم. نمی‌توانم طوری رفتار کنم که انگار اشکالی نیست، نمی‌توانم بیرون بروم و فکر کنم همه چیز خوب است. می‌دانی اشتباه است اما باید زنده بمانی.)

کوئوا گفت که در پنج سال گذشته با پختن و فروش غذاهای گرم – ناهار مثل عدس سرخ شده یا آدوبو؛ میان‌وعده عصرانه مثل برنج چسبنده در شیر نارگیل – زنده مانده است. او برای هر سفارش 1 تا 2 درهم امارات (16.22 تا 32.44 پزو) درآمد دارد.

"ده نفر، درآمد داری. نمی‌توانی تسلیم شوی، تسلیم شوی گرسنه می‌مانی. برای پیدا کردن جایی برای خوابیدن به همه جا می‌روی،" کوئوا گفت که قبلاً ماهی 5,000 درهم (81,800 پزو) درآمد داشت.

(ده نفر غذای تو را بخرند و چیزی داری. نمی‌توانی تسلیم شوی، اگر تسلیم شوی گرسنه می‌مانی، برای پیدا کردن جایی برای خوابیدن در شب به همه جا می‌روی.)

کوئوا گفت که یاد گرفت پرستار کودک باشد و ماهی 700 درهم (11,400 پزو) برای مراقبت از یک نوزاد دریافت می‌کرد.

او که در سان ماتئو، ریزال بزرگ شده بود، گفت هیچ برنامه‌ای برای بازگشت به خانه نداشت. "می‌خواستم اینجا بمیرم،" او گفت. (می‌خواستم اینجا بمیرم.)

وقتی از او پرسیدند که آیا به دبی بازخواهد گشت، کوئوا گفت گزینه‌هایش را باز نگه می‌دارد.

"اگر فرصتی برای بازگشت باشد و زندگی‌ام بهتر شود، چرا نه؟ درس‌ها آموخته شد، دفعه بعد که از آن جاده رد شدی، می‌دانی چه کاری باید انجام دهی،" او گفت.

(اگر فرصتی برای بازگشت باشد و زندگی‌ام بهتر شود، چرا نه؟ درس‌ها آموخته شد، دفعه بعد اگر دوباره از آن جاده رد شدی، می‌دانی چه کاری باید انجام دهی.)

یک پرستار کودک که دوست نزدیکی بود و یک داوطلب بازگردانی MWO به کوئوا در مدارکش کمک کردند. او هفته‌ها قبل به دلیل ضربان قلب بسیار پایین که 15 ضربه در دقیقه ثبت شده بود در بیمارستان بستری شد.

بازگردانی غافلگیرکننده

رییس 38 ساله از والنزوئلا، مترو مانیل، در همین حال گفت نمی‌دانست که او هم برای بازگردانی آماده است.

"من از این بازگردانی می‌دانستم، اما نمی‌دانستم که امروز پرواز من است،" او گفت. (من در مورد بازگردانی می‌دانستم، اما نمی‌دانستم که امروز پرواز خواهم کرد.)

رییس اوایل روز دوستش را به مرکز بازگردانی همراهی کرد، تا بعدازظهر عجله داشت به خانه برود تا دوش بگیرد و بار ببندد. او 30 دقیقه قبل از سوار شدن به اتوبوس به مرکز بازگشت که با تشویق داوطلبان و هم‌بازگردانندگان روبرو شد که خوشحال بودند او موفق شده است.

رییس گفت خوشحال است که بالاخره برای مدتی به خانه می‌رود، دور از انفجارها. "از آرامش خاطر لذت خواهم برد. تمام بمباران‌ها مرا تحت فشار قرار داده بودند،" او به زبان انگلیسی و زبان محلی گفت.

او گفت وقتی اوضاع بهتر شود به کار قبلی‌اش بازخواهد گشت.

از طرف دیگر، یوویدو که با مادرش زندگی می‌کند، هدف داشت دنبال کار بگردد در حالی که ویزای سه ماهه بازدیدش معتبر بود، اما جنگ او را عقب انداخت. مدارکش قرار است در اردیبهشت امسال منقضی شود.

یوویدو، فارغ‌التحصیل دانشگاه ایالتی بولاکان در رشته کارآفرینی و کارمند یک فست‌فود در فیلیپین قبل از نقل مکان به دبی، گفت به دنبال کار می‌گشته است. "هر چیزی (هر کاری)،" او گفت.  

اما با اینکه اکثر کسب‌وکارها هزینه‌ها را کاهش می‌دهند و کارمندان را کم می‌کنند، او تا کنون هیچ کاری پیدا نکرده است.

"هنوز هیچی به خاطر وضعیت،" او گفت. (تا کنون هیچ به خاطر وضعیت.)

این روزها یوویدو چمدان حمل می‌کند و به عنوان داوطلب به بازگردانندگان در مدارکشان کمک می‌کند تا سرگرم باشد.

بدون کار، بدون حقوق

یوویدو جعل نمی‌کند. این روزها، برای اکثر کارگران مهاجر فیلیپینی ترتیب بدون کار، بدون حقوق است، به خصوص کسانی که در کسب‌وکارهای وابسته به گردشگری هستند – هتل‌ها، رستوران‌ها و قایق‌رانی و همچنین سایر فعالیت‌های مرتبط با گردشگری مانند چتربازی، در میان دیگران. 

"نگرانی همشهریان ما در مورد کارشان است چون شرکت... کسب‌وکار ضعیفی دارد، آن‌ها مرخصی اجباری دارند، کاهش در ساعات کاری هست، پس شرکت اجازه داده برای الآن به خانه بروند و ویزای استخدامشان لغو نشده، پس آن‌ها هم جزء کسانی هستند که بازمی‌گردانیم،" باتیستا گفت.

(نگرانی کارگران مهاجر فیلیپینی شغلشان است که شرکت کسب‌وکار کندی دارد، آن‌ها اکنون در مرخصی اجباری هستند، کاهش در تعداد ساعات کاری وجود دارد، شرکتشان به آن‌ها اجازه داده فعلاً به خانه بروند، ویزای استخدامشان لغو نشده است. پس آن‌ها هم بخشی از کسانی هستند که برای بازگردانی پردازش می‌کنیم.)

کسانی که شغلشان را از دست داده‌اند یا در ترتیب بدون کار، بدون حقوق هستند به خرج کردن برای غذا و اقامتشان ادامه می‌دهند، به همین دلیل کمک‌های غذایی در دبی، ابوظبی و عجمان با فیلیپینی‌های مربوطه و سایر ملیت‌ها که فعالیت را رهبری می‌کنند، با حمایت کسانی که سهمشان را – برنج، نودل و قهوه – برای توزیع کمک می‌کنند، موضوع روز شده است. 

بازگردانی‌های رکوردشکن

علی‌رغم شانس – و تردیدهای – کسانی که به خانه پرواز می‌کنند، دبی تا 1405/01/28 بالاترین تعداد بازگردانی‌ها را دارد. 

داده‌های رسمی از وزارت کارگران مهاجر (DMW) نشان داد که بیش از 2,000 کارگر مهاجر فیلیپینی و افراد تحت تکفل آن‌ها و همچنین دارندگان ویزای بازدید از زمان شروع بازگردانی در اوایل اسفند امسال شهر را ترک کرده‌اند.

کویت دومین تعداد بزرگ را با 1,153 دارد، و ابوظبی با 1,023 در رده بعدی است.

از نظر منطقه خلیج‌فارس، رقم بیش از 6,700 بود.

عمان با کمترین تعداد 35 فیلیپینی آمد، سپس جده با 74، لبنان با 77 و اسرائیل با 90.

در مجموع، 5,023 کارگر مهاجر فیلیپینی، 1,343 افراد تحت تکفل و 340 توریست بازگردانده شدند. 

شامل کسانی که در دبی، ابوظبی و بحرین برای دیدار از بستگان و لذت بردن از آب‌وهوای خنک ماه‌ها قبل بودند و نتوانستند در اسفند پرواز به خانه بگیرند چون فضاهای هوایی بسته شد و خطوط هوایی تجاری در نتیجه عملیات را متوقف کردند.

باتیستا گفت این هفته، بیش از 500 کارگر مهاجر فیلیپینی و افراد تحت تکفلشان در چهار پرواز تجاری از دوشنبه به خانه پرواز کردند. اینها شامل فیلیپینی‌هایی بود که به دلیل جرائم وام بانکی زندانی شده بودند اما در طول عید فطر که پایان ماه رمضان در اسفند را مشخص کرد، عفو دریافت کردند.

همه با پرواز امارات EK 344 که پروازهای روزانه مانیل را انجام می‌دهد، به خانه رفتند. – Rappler.com